Wat voorafging:
Reese, je vader heeft een fout gemaakt.
Als de eerste generatie repliceerders van die androïde afkomt,
is dat van onschatbare waarde.
Hun radar is incompleet. Vlieg door het onderste compartiment.
Ik kan geen koers naar huis uitzetten.
De Asgards.
- Kom je ons helpen ? - Integendeel.
Onze thuiswereld is bezet door de repliceerders.
- Meen je dat nou ? - Ja zeker.
En nu heb je ons gloednieuwe schip nodig.
Dat nog geen naam heeft en nog niet af is.
- Daarom juist. Hoe simpeler, hoe beter. - Heel juist, majoor.
- Het druist tegen alle logica in. - Zeg dat wel.
De repliceerders geven niet om minder geavanceerde technologie.
- Wat verwacht je dan van ons ? - Iets wat u op het lijf geschreven is.
- Wij zijn dom genoeg, bedoel je. - Zeker niet.
We ontberen uw fysieke kracht en militaire bekwaamheid.
Met vleierij kom je een heel eind, maar in dit geval...
Toen onze Hoge Raad besefte dat we de strijd gingen verliezen,
hebben we een valstrik bedacht.
- Een valstrik die mogelijk was dankzij u. - Hoezo ?
De androïde Reese, die wij door u konden bestuderen,
bleek een instructie te bevatten die de repliceerders nog steeds zouden volgen.
- Hebt u haar aan de praat gekregen ? - Daarvoor had ze te veel schade.
De instructie in kwestie hebben we wel kunnen activeren
en deze is via de subruimte door het hele heelal verspreid.
- Hoe luidde die instructie ? - Kom hier.
- Hebt u ze opgeroepen ? - Nu snap ik dat jullie verloren hebben.
- Eerst hadden we onze val gezet. - Waar bestond dat uit ?
Een tijdverwijdingsmechanisme met een spanbereik van 016 lichtjaar.
Dat is niet niks.
Ze hebben een veld gecreëerd dat de tijd vertraagt met een factor van...
Tien tot de vierde macht.
Binnen dat veld duurt een jaar even lang als 10000 jaar voor ons.
- Een uur duurt een jaar, een dag... - Ik snap het.
Alle repliceerders zouden voorlopig op een plek vast komen te zitten.
Tijd genoeg om iets te bedenken.
Maar zo is het dus niet gelopen.
O'Neill heeft gelijk. Ons plan is mislukt.
- Hoe komt dat ? - Dat weten we niet.
Het tijdverwijdingsmechanisme bevindt zich op Hala,
onze eerste kolonieplaneet.
Het was omhuld door massief neutronium.
Het zou pas afgaan als onze beschaving was geëvacueerd.
Zouden de repliceerders zich geen weg door het neutronium vreten ?
Daar zouden ze geen tijd voor krijgen.
Het mechanisme zou ruim op tijd in werking treden. Maar dat is niet gebeurd.
Dus waren de repliceerders er op tijd bij.
Dat is de enige verklaring.
En wat wil je nu van ons ?
Ga met uw schip door de bezette ruimte, repareer het tijdverwijdingsmechanisme,
en activeer dit alsnog, voor ze u kunnen weerhouden.
Geen haar op m'n hoofd.
De repliceerders zullen snel door ons stelsel heen zijn.
- Dan is dat van u aan de beurt. - Wij waren te primitief.
Uw technologie vinden ze niet aantrekkelijk,
maar de ruwe materialen die de fundering van uw beschaving vormen, wel.
U zult worden uitgeroeid.
En de werelden die we hebben bezocht vast en zeker ook.
- Hebben de Asgards weten te ontkomen ? - Niet allemaal. Er is hard gestreden.
De evacuatievloot houdt zich op tussen onze stelsels,
in afwachting van uw antwoord.
- Wachten ze op mijn antwoord ? - Wij zijn uitgestreden.
U en uw team vormen onze laatste hoop.
Gelukkig verwacht je niet te veel van me.
Als u hebt besloten deze taak niet op u te nemen, zal ik de Raad verwittigen.
Mag ik er even over nadenken ?
- Hebt u zich bedacht ? - Daar twijfel ik nog over.
- Er moeten nog meer wegen openstaan. - We hebben geen alternatief.
Beseft u wel wat u van ons verlangt ?
Uw wapens zijn altijd zeer doeltreffend geweest.
We hebben nu geen wapens bij ons en volgens Carter zijn we heel ver van...
huis.
- We zijn weer thuis. - Dat is correct.
Het arsenaal van SGC, de juiste kledij, voedsel en andere benodigde voorraden
worden nu aan boord gestraald.
- Heb je een vergunning ? - We hebben passagiers.
Die worden overgestraald naar SGC.
- Ik heb nog geen ja gezegd. - Maar u overweegt het.
Dat zou kunnen, ja.
- Zeg, wat lap je me nu ? - We verlaten het zonnestelsel.
Luister nou eens, mannetje. Zo werkt dat bij ons niet.
De beslissing is niet aan mij.
De reis naar onze thuiswereld zal vele uren in beslag nemen.
Intussen kunt u uw superieuren raadplegen.
Ons hele arsenaal is ineens leeg.
P90's, SPA-12's, Claymores, allemaal spoorloos.
De vier kapers van de X-303 zitten ineens in de detentieruimte.
Luchtmachtpersoneel en een journalist zijn naar niveau 22 gestraald.
En er is voedsel weg.
En de sterrenpoort is dicht ? Wat is er in godsnaam gaande ?
Hallo, generaal. Siler.
Kolonel, fijn u te zien. We vreesden dat de X-303 met man en muis was vergaan.
Nee, iedereen is in orde. Behalve de Goa'ulds en Simmons dan.
- Hebben de Asgards jullie gered ? - Dit keer moeten wij hen redden.
Vandaar dus dat er van alles van m'n basis verdwijnt.
Bel als de bliksem geheugentoets een op uw telefoon.
- M'n kleinkinderen ? - Toets twee dan.
De president wil vast weten wat de Asgards willen.
- Ze vonden het niks. - De missie niet ?
Nee, die wel. Toen ze doorkregen dat het heelal op het spel stond,
was de zaak zo beslist.
Ze wensen ons sterkte, dus ze zien het somber in.
- Wat vonden ze dan niks ? - De naam die ik had bedacht.
Uiteraard. We noemen dit schip niet de Enterprise.
Waarom nou niet ?
Wat dacht u van Prometheus ?
Een Griekse tragedie ? Schei toch uit.
Dan houden we het maar op de X-303.
Dat moet dan maar. Wat heb je daar ?
De Asgards denken dat de tijdverwijding is voorkomen
doordat het besturingsmechanisme is vernietigd.
Het is maar gewoon een klokje.
Asgard-technologie zou repliceerders trekken.
Dus heeft Thor een aardse versie ontworpen.
Werkt net zo goed, maar trekt niet de aandacht.
- Ik heb best trek. - Laadruimte drie.
Zitten jullie je misselijk te eten ?
Thor had niet aan koeling gedacht, dus het ijs moet als eerste op.
Om van te smullen.
Uitstekende smoes.
Jij hebt zeker nog nooit oog in oog met een repliceerder gestaan ?
Ik weet wel enigszins wat me te wachten staat.
Teal'c heeft me erover verteld en ik heb Dr. Jackson gelezen.
Fascinerende schepsels.
- Wat je fascinerend noemt. - Vindt u niet dan ?
Ze bestaan doordat een door de mens geschapen androïde een speeltje wilde.
Dat zoiets onschuldigs zulke verdorven wezens oplevert, is toch fascinerend ?
Ze willen zich gewoon vermenigvuldigen. Ze zijn niet slechter dan een virus.
Een verdorven virus.
We zijn het eens dat een levensvorm zonder kwade bijbedoelingen
desondanks kwalijke acties kan ondernemen.
- We minderen vaart. - Kunt u even komen ?
We zijn al onderweg.
- We hebben de hyperruimte verlaten. - Wij durven niet dichterbij te komen.
- U moet op eigen kracht verder. - Wachten jullie op ons ?
Er is een probleem bijgekomen. De tijdverwijding is toch geactiveerd.
Mooi.
- Niet zo mooi ? - De tijd verloopt nu juist sneller.
- Het omgekeerde ? - Met tien kwadraat.
Wat heeft jullie toch bezield ? Was toch van de tijd afgebleven.
De repliceerders hebben het mechanisme aan hun doel aangepast.
- Wat zouden ze voor ogen hebben ? - Dit verandert de zaak.
- Hoe verandert dit de zaak, Carter ? - Nou, niet eigenlijk.
- Is alles nog zoals een uur geleden ? - Dat is vier dagen bij hen.
- Ze lopen intussen eeuwen op ons voor. - Ik hoor het al.
Als u ervan af wilt zien...
- Ik wist dat er nog iets mis zou gaan. - Hopelijk is dit de laatste tegenslag.
De coördinaten van de planeet zitten in de navigatiecomputer.
We hebben uw aandrijving en constructie gemaximaliseerd, opdat u veilig aankomt.
We zullen trachten contact te houden. Succes.
Ik stel nu de koers in en start de sublichtmotoren.
- Nog een keer. - Met blaren gaat het heus niet sneller.
- We naderen het tijdverwijdingsveld. - We komen er aan.
Er komt een schip op ons af.
Nu maar hopen dat Thor gelijk had.
We worden gescand.
We worden gescand door de repliceerders.
Laten ze ons met rust ?
Ja.
Ze vertrekken weer. We kunnen de atmosfeer in.
Er staat een bouwwerk op de opgegeven coördinaten.
- Eentje maar ? - Er is nauwelijks enige bebouwing.
- Nog 200 meter. - Motoren op halve kracht.
- Nog 150 meter. - Planeetoppervlak is helemaal kaal.
- Nog 100 meter. - Geen repliceerders in zicht.
Afremmingsstuwers aan.
- Nog 50 meter. - Vertragingscompensatoren voluit.
Landingsgestel uit.
- Wat was dat ? - De bliksem sloeg in.
Alles doet het nog.
Nog tien meter.
Nog vijf meter.
We zijn geland.
Stuwers uit.
Laat Thor weten dat we zijn geland.
Laten we maar op pad gaan.
Deze planeet zal toch wel meer bouwsels hebben ?
Die rotbeesten hebben vast alles kaalgevreten.
Waar zitten ze dan ?
- Dit zult u niet leuk vinden, kolonel. - Wat is er dan ?
We lopen op repliceerderblokken.
Meerdere lagen, misschien wel kilometers dik.
- Hoe zou dat komen ? - Vast door de omgekeerde tijdverwijding.
Ze zijn hier al zo lang, alles is op. Zo verbruiken ze minder energie.
- Waarom blijven ze dan nog ? - Mij een zorg. Kijk uit waar je loopt.
De interface is nog intact. Misschien kan ik...
- Wie bent u ? - Luchtmachtkolonel Jack O'Neill, Aarde.
- Met wie heb ik de eer ? - De anderen komen zo.
Wat voert u daar uit ?
De klok loopt hier zo hard, we kwamen hem even bijstellen.
- We zijn zo weer weg. - Uw collega wijzigt de instellingen.
Als ze daar niet meteen mee ophoudt, zullen we actie ondernemen.
In dat geval zouden wij best eens terug kunnen slaan.
Laat haar ophouden.
- Hoe lang nog, Carter ? - Lang, wel een paar uur.
Zo lang ?
De interface is gewijzigd. Alles is anders.
- Kunt u er geen haast achter zetten ? - Zo werkt het helaas niet.
- Dat is nu zuur. - Wie bent u eigenlijk ?
- Het barst hier van de repliceerders. - Dat is ons bekend.
Dan weet u ook dat het moordenaars zijn die we een halt moeten toeroepen.
- Hij heeft het nog niet door. - Dat kunnen wij u helaas niet toestaan.
Waarom niet ?
Wij zijn ook repliceerders.
Zeg tegen uw collega dat ze daar weggaat.
Uw projectielwapens, graag.
Die houden we liever even bij ons.
Nu hebt u ze niet meer nodig.
Ik vergeet m'n manieren. Dit is toch een feestelijke aangelegenheid.
Onze allereerste ontmoeting.
Welkom.
Dacht u dat u daar nog zou staan als we kwaad in de zin hadden ?
Nogmaals, van harte welkom.
We staan in uw onderbewustzijn.
Donkere boel.
- Deze plek is belangrijk voor u. - Ik werk hier.
Uw iriscode is 903224637.
Bijna goed.
Raad deze eens. Ik neem een dier in gedachten.
Op humor had ik niet gerekend.
Ik werd verrast door die hand in m'n kop.
Uw geest is bijna niet te bevatten.
Wat een chaos.
En zoveel humor.
En pijn.
U hebt gelijk. Als u beter had opgelet, zou uw zoon nu nog in leven zijn.
Dat flik je me niet weer.
Zo zal ik u straffen als u onderweg iets voor me probeert te verzwijgen.
- Gaan we weg ? - Naar de oorden die u hebt bezocht.
Godsamme.
Allejezus.
Ze stak zo d'r hand in m'n kop. Het leek wel een nachtmerrie.
Dat is ons ook overkomen, denk ik.
- Ik weet er niet veel meer van. - Ik ook niet.
- Hoe lang zijn we weggeweest ? - Volgens deze klok 37 uur.
- Waarom zijn we weer hier ? - Misschien kunnen we dit uitbuiten.
De hyperdrive laten exploderen ? Dat geeft een flinke klap.
- De moeite waard ? - Dat durf ik niet te zeggen.
Doe het maar.
Stel jij Thor op de hoogte van z'n fatale blunder.
- Ik denk niet dat dit iets uithaalt. - Carter denkt van wel.
Als explosieven effect hadden, hadden de Asgards wel gewonnen.
- Je wilt zeker met ze gaan praten. - U dan niet ?
Misschien valt er best met ze te redeneren.
- Als we het schip opblazen niet meer. - Dat zal me een rotzorg zijn.
U beseft niet wat ze zijn geworden.
Repliceerders die van ons weg hebben.
Dat moet u niet onderschatten. Dit is een enorme evolutie.
Het blijven repliceerders, Jonas.
Wat krijgen we nou ?
- Niks, we staan even te praten. - Waarover dan ?
Hij heeft ons hier teruggebracht. Om het ons naar de zin te maken.
- Wat aardig. - Het was geen moeite.
- Hij komt vragen of we mee-eten. - U bent uitgenodigd.
- Door wie ? - Nummer Een. Ik ben Nummer Vijf.
De rest is nu bij onze broedersoort.
Zeg maar dat we andere plannen hebben.
Een explosie van uw schip voedt de blokken aan de oppervlakte.
Uw voedsel ligt al in de tempel.
Wanneer zullen we komen ?
Wanneer u honger krijgt.
- Hij is anders. - Ja, hij lijkt zowaar menselijk.
Maar dat is hij niet.
- Wat doen we ? - Kunnen we vertrekken ?
Ja, maar ik weet niet hoe ver we zullen komen.
Als dit hun volgende evolutiefase is, moeten we daar meer over weten.
Wie heeft er trek ?
Kolonel O'Neill, majoor Carter, Teal'c, Jonas, hartelijk welkom.
Het handenschudden slaan we dit keer maar over.
Ga zitten en tast toe.
Organische levensvormen hebben nu eenmaal energie nodig.
Jij bent zeker Nummer Zes.
Onze laatste aanwinst.
Na een jongetje komt een meisje.
- De tafel... - Ik zie het, ja.
Wij hebben u eigenlijk nog geen vragen kunnen stellen.
Onze broeders beseften meteen dat Reese hun schepper was.
Ze bestudeerden haar en sommige van haar trekken bleken superieur.
Onze broeders bestaan uit plompe blokken.
Onze verschijningsvorm bestaat echter uit miljoenen ultramicroscopische cellen.
- Naniten. - Kleredingen.
Ik kwam tot stand vlak voor de door de Asgards geplande tijdverwijding.
Er zat een scheurtje in het neutronium.
M'n broeders hadden daar niets aan, maar ik wel.
Ik heb het mechanisme stilgezet en mettertijd aan ons doel aangepast.
- Wat is uw doel ? - Vermenigvuldiging. Zoals altijd.
Dankzij de Asgards hebben we nu alle tijd.
Over enkele jaren gaan we met ons leger in de aanval.
- Niet als het aan ons ligt. - We zijn niet te stoppen.
Zo bent u op uw werelden ook de dominante soort geworden.
Het is gewoon een kwestie van natuurlijke selectie.
Maar jullie hebben niets natuurlijks.
Dat verschil moet u opgevallen zijn toen u in ons hoofd keek.
Uiteraard. Wij zijn veruit superieur.
Als u in de geest van een dier kon kijken, zou u dezelfde conclusie trekken.
Wij hebben uw schepper gemaakt. U hebt onze vorm aangenomen.
Wij zijn gestoeld op Reese.
Die had een mankement. Dat weten jullie ook.
De emulatiefout werd ontdekt toen ik ben gemaakt. Schep toch op.
Volgens mij is er niks aan die fout gedaan.
Nummer Vijf was onze poging om de fout te verhelpen.
Maar tot dusverre is hij veel te...
- Menselijk ? - Te zwak.
Misschien is hij wel zoals u hoort te zijn.
Die fout maken we geen tweede keer.
Nu u de antwoorden hebt gekregen waarom u vroeg, kunt u gaan eten.
- Waarom eigenlijk ? - U moet op krachten komen.
- Wat kan jou dat schelen ? - Anders bent u niet sterk genoeg.
- Waarvoor ? - Om uw geest weer te bezoeken.
Waarom zouden we u anders in leven houden ?
Krijg nou wat.
Tegenstribbelen maakt het alleen maar pijnlijker.
Hou hiermee op.
U weet immers toch al alles van ze.
Er zijn vier geesten te verkennen, minimaal een keer.
Nummer Zes is heel nieuwsgierig naar hun gedachten.
- En jij hebt ook nog geen kans gehad. - Ik wil niet.
Je zult wel moeten. Die chaos moet je ervaren.
Je moet leren hoe nietig ze zijn vergeleken met wat jij bent.
Bezoek de werelden die we zullen veroveren.
Heb je dat begrepen ?
Je mag mij wel gebruiken.
Ik vind het niet erg. Straks ben ik het weer vergeten.
Wat dit is, weet ik niet, maar het is niet m'n onderbewustzijn.
Dat klopt. Dit is mijn onderbewustzijn.
Wij delen onze gedachten, ook met onze broedersoort.
Maar dit plekje is van mij alleen.
- Hier worden we niet afgeluisterd. - Jij bent niet zoals zij.
- Ik ben een vergissing. - Niet waar. Zij zijn de vergissing.
Help ons. Je hebt meer gemeen met ons dan met hen.
- Zij lijken op Reese, jij niet. - Ze zouden me vernietigen.
Kom dan met ons mee.
- Zou u dat toestaan ? - Als je me helpt met de tijdverwijding...
- Dat kan ik ze niet aandoen. - Het was nooit de bedoeling ze te doden.
We wilden alleen maar genoeg tijd om het mankement te verhelpen.
Wat moet ik doen ?
Dit gaat helemaal niet goed.
Waar zijn Jonas en Teal'c ?
Er is een uitweg, maar daarvoor...
Majoor.
- De wijzigingen zijn ingevoerd. - Welke wijzigingen ?
Aan de tijdverwijding. Ik ga met u mee.
Is dit wat u me net wilde vertellen ?
De rest kan ieder moment terugkomen.
Alleen uw autorisatie ontbreekt nog.
Toe maar.
Jullie gaan naar het schip. Zorg dat alles klaar staat.
Wanneer zal ik hem activeren ?
Het zal ons vier minuten kosten om van de planeet op te stijgen.
Dat is te lang. De rest merkt het als ik ga en zal op tijd terug zijn.
- Dan activeren we hem nu. - Dan zitten we hier vast.
- Jij bent toch sneller dan wij ? - Veel sneller.
Wij gaan nu, en jij net voor we opstijgen. Dan merken ze te laat dat je weg bent.
Stel de klok maar in op vijf minuten.
Dat is wel krap.
Dat weet ik, majoor.
Laat u me niet stikken ?
Over drie minuten volg je ons.
Drie, twee, een. Start.
De klok loopt.
- Start de motoren. Nu meteen. - Begrepen.
- Wat heb je gedaan ? Waar zijn ze ? - In hun schip, ze rusten uit.
Ze proberen te vluchten. De motoren zijn al gestart.
Ik vertrouw haar.
Het is nog niet te laat.
Ik weet wat je denkt. Je kunt dit nog stopzetten.
- Hoe lang hebben we nog ? - Nog 20 seconden.
Opstijgen of we zijn hier voorlopig nog niet weg.
- Ze ontsnappen. - Pas over twee minuten.
- Ze hebben je bedrogen. - Ik mag mee. Dat heeft ze beloofd.
Ze had het beloofd.
- Het tijdverwijdingsveld ligt achter ons. - De gelukwensen van Thor.
Ze checken dat er geen ontkomen, en dan komen ze naar ons.
Prima.
- Beseft u wel wat u hebt gedaan ? - Ik heb de juiste beslissing genomen.
U hebt misbruik gemaakt van z'n menselijkheid.
Hij heeft gelijk. Dat hebben we inderdaad.
Hij was niet menselijk.
Snap dat toch.
Ik zag het verschil niet.
We weten allemaal wat er zou zijn gebeurd als ze waren ontkomen.
Ze zijn niet te stuiten.
We hebben juist gehandeld.
- Ik hoop dat u gelijk hebt. - Ik ook.